Piwnice winne

Piwnice winne znajdują się pod północno-wschodnim (ogrodowym) oraz północno-zachodnim skrzydłem pałacu. Piwnice pod skrzydłem północno-zachodnim pochodzą z czasów barokowej przebudowy i są młodsze od piwnic leżących pod skrzydłem ogrodowym, w których znaleźć można fragmenty przedbarokowych konstrukcji.

Z dziedzińcem pałacowym łączyły piwnice dwie pary szerokich schodów, które dotrwały do dzisiejszych czasów. Nowe wejście do piwnic, już poza terenem pałacu, powstało prawdopodobnie pod koniec XIX w. Wiedzie ono przez wąski, pochyły tunel, którego początek znajduje się w sklepie z winem tuż obok Bramy Młyńskiej.

Mimo iż część wnętrz poddano modernizacji, niektóre charakterystyczne elementy pozostały bez zmian – masywne, otynkowane mury z piaskowca oraz barokowe sklepienia kolebkowe z cegły. W piwnicach przez cały rok utrzymuje się stała temperatura, a ściany pokryte są szlachetną pleśnią, która umożliwia dojrzewanie win.

Pomysłodawcą umieszczenia w rozległych, głębokich piwnicach magazynu wina pochodzącego z winnic biskupich był z całą pewnością budowniczy barokowego pałacu, biskup ołomuniecki Karol Lichtenstein-Castelkorno. Piwnice wykorzystywano w tym celu już od końca XVII w. i tradycja ta kontynuowana jest do chwili obecnej.