Nowa ekspozycja Gardistki znajduje się w tzw. Bramie Młyńskiej. Początki gwardii arcybiskupiej sięgają początku XIII wieku, a jej obecny wygląd wywodzi się z klasycystycznej przebudowy z lat 30. XIX wieku. Częścią ekspozycji jest mieszkanie dowódcy oraz zaplecze dla członków gwardii. Brama Młyńska była elementem murów obronnych miasta. Wczesnobarokową przebudowę przypomina zachowany fragment malowidła elewacji wieży, dokumentujący działalność budowlaną biskupa Karola II z Lichtensteinu–Castelcorna (biskupa w latach 1664–1695) na rzecz odbudowy Kromieryża. Obecną formę brama uzyskała w drugiej połowie XIX wieku, częściowo według projektu architekta Antonína Archego. Brama Młyńska pełniła również funkcję zaplecza oraz tymczasowego zakwaterowania gwardii arcybiskupiej.
Gwardia arcybiskupia
Ponieważ biskupowi ołomunieckiemu przysługiwał także tytuł księcia i często odpowiadał on bezpośrednio za dowodzenie obroną Moraw, nieodłączną częścią jego dworu była gwardia pełniąca funkcje ochronne i reprezentacyjne. Liczyła ona około 20–30 mężczyzn. Oprócz funkcji ceremonialnych związanych z pobytem (arcy)biskupów na zamku w Kromieryżu, gwardziści pomagali również we wzmacnianiu bezpieczeństwa w mieście, co było szczególnie widoczne w latach rewolucyjnych 1848/49 oraz podczas spotkania cara z cesarzem Austrii w 1885 roku, kiedy współpracowali z miejscowymi strzelcami. Gwardia arcybiskupia jest historycznym unikatem Moraw.
